نذری های محرّم.

.

از اول محرّم تا الآن به طور اتفاقی دربعضی سایت های خبری و چند وبلاگِ غیر مذهبی دیدم که به بهانۀ دلسوزی از رفتگران شهرداری و به بهانۀ حفاظت از محیط زیست و امثال این چیزها، نذری دادن های محرّم را زیر سؤال برده اند!

مثلاً از زبان دخترکوچولوی یک رفتگر نوشته بودند که هر وقت نذری می دهند، بابای او آن شب خسته و کوفته و کمردرد می شود! و همین دخترکِ جعلی در انتهای نامه اش دُعا کرده بود که الهی هیچ وقت نذری ندهند!

آقای دیگری زیرِ پست وبلاگش، عکس هایی گذاشته بود که نشان می داد مردم غذاهای نذری را خورده اند و ظرف ها و قاشق ها و لیوان های یک بار مصرفش را در اطراف خیابان رها کرده و رفته اند!

من در بارۀ انگیزۀ کسانی که این قبیل مطالب را آگاهانه یا ناآگاهانه در فضای مجازی به اشتراک می گذارند، قضاوت نمی کنم. هر چند که از غیر واقعی بودن بعضی عکس ها اطمینان دارم. اما، از باب هشدار و یادآوری چند نکته را اشاره می کنم:

1. تاریخ ثابت کرده است که علاقه و گرایش ملت ها، روز به روز به امام حسین علیه السلام بیشتر و بیشتر می شود. به همین دلیل، رویکرد شیعیان نیز به هیئت ها و آئین های عاشورایی همیشه رو به افزایش است. بعلاوه، شیعیانِ غیرتمند هم، علیرغم گرانی ها و سختی معیشتی که دارند، خوشبختانه هزینۀ هیئت ها را سال به سال بالا و بالاتر می برند که احتمال می دهم همین مسئله، بیشتر از هر چیز، نگرانی مخالفان ما را برانگیخته است! بنابراین، کسی خیال نکند که با این شانتاژ های رسانه ای می توانند مردم را نسبت به آداب و رسوم ارزشمندی که دارند، بدبین و رویگردان کنند.
2. ملتی که پای فرهنگ حیات بخش عاشورا خون داده و آن را زنده نگه داشته است، آن قدر سلیقه و شعور و معرفت دارد که بداند نذری ها را چگونه و کجا مصرف کند تا باعث آلودگی معابر نشود،
3. یقین داریم که این قبیل تیترهای مرض آلود و نوشته های نیشدار، علیه سنت های آئینی، بیش از آن که اصالت و صلابتِ فرهنگ عاشورا را خدشه دار کند؛ حیثیت نداشتۀ بدخواهان را لکه دار می کند. اما تأسف ما این است که چرا بعضی از جوانانِ این مرز و بوم، بدون تأمل و تفکر در محتوای نوشته های مسموم، عامل پخش و نشر آن می شوند؟!
4. نکتۀ دیگر این که توهین های این چنینی، فقط متوجۀ هیأتی ها و سینه چاکان ابا عبدالله علیه السلام نیست، بلکه توهین به عموم مردم ایران است، چرا که غذای نذری را فقط متولّیان هیئت ها مصرف نمیکنند! بلکه اکثر مردم کشور حتی اهل سنّت و اقلیت های مذهبی نیز برای خوردن غذای نذری، سر و دست می شکنند! من شخصاً بعید می دانم کسی باشد که بتواند ادعا کند تا حالا غذای نذری نخورده و یا آرزوی خوردنش را ندارد!
5. نکتۀ مهم تر اینکه، افرادی که امروز، رفتگر محلّه و بهداشت محیط را بهانه قرار می دهند؛ تا همین دیروز، گرسنگی مردم و نیاز مستمندان را بهانه می کردند و می گفتند آیا بهتر نیست پول زیارت رفتن و هزینه گنبد و بارگاه ساختن قبور ائمه را خرج فقرا و نیازمندان کنید؟! اما همین افراد، هیچ وقت حاضر نیستند محض رضای خدا حداقل یکبار هزینه سفر به آنتالیا و دوبی و کیش و قشم خودشان را به فامیل نیازمندشان ببخشند. با این وجود، وقتی پای مراسم مذهبی و مقدسات به میان می آید، کاتولیک تر از پاپ می شوند و سنگ فقرا و رفتگرها و بهداشت و نظافت معابر را به سینه می زنند!

.

.

.

پ.ن: متأسفانه برخی وبلاگ ها، شخصیت و اهلیّتِ فرهنگیِ مستقلی ندارند. به همین دلیل، فقط نشخوار کنندۀ جویدۀ این و آن هستند. این جور وبلاگ ها، بدون آن که بد و خوب مطلبی را تشخیص دهند، ناخودآگاه در معرض سوء استفادۀ باندها و گروه های معاند قرار می گیرند.

پ.ن: خبر خوش این که همین الآن نگاه کردم و متوجه شدم بعضی سایت ها، پست و عکس نوشته های این موضوع را از صفحات شان حذف کرده اند. مطمئنم بقیه هم به زودی این کار را خواهند کرد.