خواستگاری

.

برای سومین بار، مامانِ دختر خانم تقاضای خانوادۀ خواستگار را رد کرد و اجازه نداد که والدین به همراه آقا پسر عزیزشون، برای آشنایی و دیدار اولیه، خدمتِ آنها برسند. او، از همان ابتدا، با شهامت و افتخار، شماره همراهِ دخترش را داد و گفت که بهتر است پسر و دختر، خودشون با هم قرار بگذارند و چند باری همدیگر را ببینند. اگر به توافق رسیدند، بعداً برای آشنایی و خواستگاری تشریف بیاورید!!

خیلی تعجب کردم و کنجکاو شدم تا علت این پدیدۀ جدید را بفهمم. بالاخره بابای سرشناس و روانشناسِ این دختر را دیدم و خیلی محترمانه و البته زیرکانه، نظرش را پرسیدم. معلوم شد که خودش اطلاعی در این باره ندارد! اما، از زبان همسرش که او هم روانشناس است! چنین گفت:

1. به دلیل برخی معذوریت ها، وقتِ پذیرایی از مهمان را ندارند !!
2. ممکن است خانوادۀ خواستگار، دختر را نپسندند و ازدواج صورت نگیرد. در این صورت، همسایه ها که متوجه آمدنِ خواستگار شده اند، نسبت به دختر یا خانوادۀ اش گمانه زنی بد خواهند کرد...!
3. هزینه های دیدار و گفت و گوی دختر و پسر در بیرون، عرفاً از جیب پسر است و از این جهت، بر خانوادۀ دختر هزینه ای تحمیل نمی شود!!
4. پسرها جدای از خانواده، زودتر به تصمیم می رسند. بنابراین، وقتی دختر خانم، چند جلسه ای با آقا پسر، رفت و آمد کند، کم کم خودش را در دل پسر جا می زند و پسر را شیفته و خاطر خواه خود می کند. در نتیجه، خانوادۀ خواستگار شرایط دختر را می پذیرند. یعنی با این کار، پسر ناخودآگاه در برابر عمل انجام شده قرار می گیرد و اگر خانواده اش هم با این ازدواج موافق نباشند، آقا پسر شجاعت پیدا می کند تا در برابر پدر و مادرش هم بایستد!!

.

.

.

+ این ماجرا، داستان نبود. از واقعیت هایی ست که همین چند روز پیش شاهدش بودم. هم معرف را می شناسم و هم با این رن و شوهر روانشناس آشنایی دارم...

+ خوشبختانه، آقا پسر و خانواده اش، این پیشنهاد را قبول نکردند...

.

++ در مورد روش های خواستگاری و تفاوت نگاه ها، اینجا ، اینجا و اینجا را هم خوانده ام. بد نیست شما هم مطالعه بفرمایید.