درد بزرگ اصولگرایی!

مزرع سـبز فلــک دیــدم و داس مَـه نـو یادم از کِشتۀ خــویش آمد و هنگام درو گفتم ای بخت بخسبیدی و خورشید دمید گفت با این همه از«سابقه» نومید مشو . . وقتی اولین بار، این دو بیت زیبا از جناب حافظ را در کتاب گلشن راز خواندم سیزده ساله بودم. اون روزها هنوز دیوان حافظ را ندیده بودم و به جز چند بیت معدود ازغزل های حافظ چیزی نشنیده بودم. کتاب گلشن راز شهید مطهری عزیز، بهانه خوبی بود تا به حافظ علاقه مند شوم. این دو بیت هم از همان موقع به یادم مانده است. حالا هر وقت این دو بیت را می خوانم یاد دعای جوشن کبیر می افتم و هر وقت در شب های احیاء جوشن را می خ...

ادامه مطلب