درد بزرگ اصولگرایی!

در تَغامُز نگاه بارانی ات ، ای غریب غروبِ آدینه، تغزّل زیبای غرورِ نغمه های بی غوغا را، غمگنانه می خوانم و با زخمۀ راز آمیزِ آوازِ نازِ تو - ای شیونِ شقایق های شوق - رقصِ رهایی خویش را بر بامِ سپیدِ سحر، جاودانه می سازم! ای همدمِ دل های نا آرامِ پروانه های رنگارنگ؛ از چشمۀ شرمِ چشم های به انتظار نشستۀ من، در طلوعِ نیایشِ هر صبح، شبنمِ اشتیاق می روید و زمزمِ گوارای نامت، قطره قطره زبانم را می لرزاند. ای آفتابِ حُسنِ سپیده؛ هر صبح، گل ها را با یادِ تو می بویم و هر شب، خانۀ خیالم را با گلابِ تمنّای تو می شویم. تو می دانی که من، با خوشه های یاس و با اقاقی های آویخته از دیوارِ سپیدِ صبر؛ عهدِ رفاقت بسته ام! و می دانی که هنوز، با شقایق های سرخِ شهادت و شوق مأنوسم و از تیغِ قساوتِ جماعتِ فتنه که ب...

ای مظلوم عالم، تو در شبگیر سرخِ کدام دشت نماز شهادت خواندی و در برگ ریز کدامین خزان عاشقانه گریستی که نوازش دانه های بلورین اشکت، در کویرخشک و خاموشِ جان های حقیقت جوی جهان، هزاران چشمۀ زلالِ معرفت و شیدایی رویانده است؟ علی جان، بگو با ما که آن شب و در آن فجر پر غوغا، در سجدۀ آخرین نماز خود، چه دیدی و به صمیمیتِ کدامین نگاه چشم دوختی؟ با ما بگو که در تَرنّم عاشقانۀ آخرین قنوتِ همیشه گشاده ات، بر بام تمنای کدامین نیاز ایستادی؟ و در خضوعِ رکوعِ عرش پیمایت، در آن سپیده دم انتظار، به کدامین صدا دل باختی که نمازِ صبحِ قُرب را با تبسّمِ شامِ وصل، در تشهد خ...

در دورۀ معادلات زر و زور در عصر دسیسه های رسانه ای در روزگار فرهنگ سازی مؤسسات وابسته به قمار بازان بین المللی در سرزمینی که صدای آروغ متعفن روشنفکران مستهجن، نام هنر می گیرد. در کشوری که به دین فروشان بیگانه پرست، مدال لیاقت می دهند؛ در حکومتی که دولتمردانش، با بیگانگان وفاق می کنند و با ملت خود نفاق می ورزند...!! جای روشن بینی ها و روشنگری های شهید آوینی واقعاً خالیست. من شهید آوینی را ندیده ام. او را فقط از لابلای نوشته هایش شناخته ام. اما، نمی دانم چرا هرچه زمان می گذرد، داغ نبودنش جگرم را بیشتر می سوزاند! روحش شادِ شاد. . . دلیل بازنشر این پست: گ...

. اکثر احزاب و جریانات سیاسی کشور، از مجمع روحانیون مبارز و جامعۀ مدرسین و کارگزاران و اصولگرایان، تا اعتدال گرایان و اصلاح طلبان و جبهۀ پیروان ولایت و رهروان امام و رهبری و آبادگران و ایثارگران و... و... همه و همه مولودِ دو جریانی هستند بنام روحانیت مبارز تهران و هیأت های مؤتلفه اسلامی. که این دو جریان، تا قبل از انقلاب زیر پرچم امام روح الله، علیه شاه و آمریکا فعالیت می کردند. اما، بعد از انقلاب، با وجودی که بیشترین نقش را در قوای سه گانه داشتند، در بعضی از امور، به ویژه در زمینۀ مسائل اقتصادی و جنگ تحمیلی، آرام آرام، با خط امام زاویه پیدا کردند. مجمع ...